பதிவு செய்த நாள்

23 ஆக் 2017
13:38

    பொழுது சாய்ந்துவிட்டிருந்தபோது
மழை பெய்ய ஆரம்பித்தது.
அப்போது தலையை
முந்தானையால் போர்த்தியபடியே
சாவகாசமாய் நடந்துவந்து
நானொதுங்கியிருந்த
அந்த அங்கன்வாடியின்
பட்டாசாலைக்குள் நுழைந்தாள் அப்பெண்.
ஒருமுறை என்னை பார்த்துவிட்டு
தலையை வேறு திசைக்கு திருப்பி
கூரையிலிருந்து ஊற்றிக்கொண்டிருந்த
மழைக்கு தன் மருதாணிச் சிவப்பேறிய
கையை நீட்டினாள்.
மழைநீர் பட்டுப் பட்டுத் தெறித்தது.
என்னிலிருந்து ஐந்தடி இடைவெளியில்
நின்றபோதிலும்
அவள் கைபட்டுத் தெறித்த துளிகள்
என்மீது விழுந்தன.
என் சூடான உணர்ச்சியின் மீது விழுந்தன.

***

ழையின் குளிரில்
நடுங்கிக்கொண்டிருந்த கைகளை
ஒன்றுடன் ஒன்றுரசி சூடேற்றி
கன்னத்தில் வைத்தவாறு
மெல்ல தலை நிமிர்ந்தேன்
அவளது மார்புக்கச்சை
முன்பிருந்ததைக்காட்டிலும்
இன்னுமதிகமாய் இறுகியிருந்தது.
எனக்கது சற்றைக்கெல்லாம்
பிய்ந்து வார்போல தொங்குமென தோன்றிற்று.

-நெகிழன் 



வாசகர் கருத்து
முதல் நபராக கருத்து தெரிவியுங்கள்!
உங்கள் கருத்தைப் பதிவு செய்ய
Login via Noolveli:
New to Noolveli ?
(Press Ctrl+g or click this   to toggle between English and Tamil)