பதிவு செய்த நாள்

31 ஜன 2017
18:00

     தாய்மொழி வழிக் கல்வியே மிகச்சிறந்த கல்வி என உலகின் பல்வேறு நாடுகளிலும் நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது. தாய்மொழி வழிக்கல்வியை மேற்கொண்ட பல்துறை தமிழர்கள் பலரும் பெரும் சாதனையாளர்களாக வலம் வந்திருக்கிறாகள்.முதலில் தாய்மொழி வழிக் கல்வி தேவையா? தேவையற்றதா? என்கிற விவாதமே தவறு. பெற்ற தாய் வேண்டுமா? வேண்டாமா? என்ற கேள்வி பிள்ளைகளுக்கு எழுவது உணர்வுப்பூர்வமானாலும் சரி அறிவுப் பூர்வமானாலும் சரி நியாமற்றது. தாய் என்கிற உறவும், தாய்மொழியும் ஒரே உயிரைப் பெற்றுள்ள இரண்டு வடிவங்கள்தான்.

ஒரு மிகுந்த மேன்மையான பண்படுத்தப்பட்டது தமிழ் மொழி. இம்மொழி நாட்டின் பழம்பெரும் இலக்கிய வளம் உடையது என்கிறார் மாக்ஸ்முல்லர். தமிழ்மொழிக்கு இயற்கையிலேயே உள்ள ஈர்ப்பு சக்தியின் காரணமாகத்தான் அயல்நாட்டு அறிஞர்களாகிய ஜி.யு.போப், கால்டுவெல், வீரமாமுனிவர், சீகன் பால்கு, ராபர்ட் டி நொபிலி போன்றவர்கள் தமிழைக் கற்பதோடு நிறுத்திக் கொள்ளாமல் அவற்றில் மொழிச் சீர்த்திருத்தமும், தேன் சுவை சொட்டும் இலக்கியங்களும் படைத்தும் பெருமை அடைந்தனர்.

பொருளாதாரத்தில் முன்னேறிய நாடுகளாகக் கருதப்படுகிற, ஜெர்மனி, ரஷியா, ஜப்பான், பிரான்சு, இத்தாலி, சீனா, கொரியா போன்ற நாடுகளில் தாய்மொழி வழிக் கல்வியே பின்பற்றப்படுகிறது. 1970-களில் இருந்தே ஈழத்தில் மருத்துவம், பொறியியல் போன்ற தொழிற்கல்விகளை தமிழர்கள் தமிழிலேயே பயில்வதற்கான வாய்ப்புகள் ஏற்படுத்தப்பட்டு இருக்கிறது.

மேற்கு வங்கம், குஜராத், கர்நாடகம், கேரளம், மகாராஷ்டிரம் முதலான மாநிலங்களில் மாநில மொழியைக் கற்காமல் யாரும் மேல்படிப்புக்குப் போக முடியாது. தமிழ்நாட்டில் மட்டுமே தமிழில் அ,ஆ தெரியாதவர்கள் கூட முனைவர் பட்டம் வரை சென்றுவிட முடியும். சிங்கப்பூர், மலேசியா, இலங்கை போன்ற அயல்நாடுகளில் எல்லாம் தமிழ் ஆட்சிமொழி. ஆனால் தாய்வீடான தமிழகத்தின் நிலை பரிதாபமாக உள்ளது.

ஆங்கிலம் தேவையா?... தேவைதான். உலக மொழியாக இருக்கிற காரணத்தால், பல்வேறு நாடுகளில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட அறிவியலை, படைக்கப்பட்ட இலங்கியங்களை, எழுதப்பட்ட வரலாற்றை படித்துத் தெரிந்துகொள்ளப் பயன்படும் மொழி என்ற அளவில் ஆங்கிலம் போதுமானது. தமிழக அரசின் பாடத்திட்டத்தில் ஆங்கிலம் ஒரு பாடமாக வைக்கப்பட்டுள்ளது.

ஆங்கில மொழியை எழுதவும், பேசவும் கற்றுக்கொள்ளவும் விரும்புகிறவர்கள் இந்த வாய்ப்பையே சரியாகப் பயன்படுத்திக்கொள்ளலாமே? அனைத்துப் பாடங்களையும் ஆங்கிலத்தில்தான் கற்க வேண்டும் என்ற நிலைக்குப் போகும்போது, அது நமது தாய்மொழியாகிய தமிழின் செல்வாக்கைக் குறைத்து, ஆங்கில மொழியின் ஆதிக்கத்துக்கு வழிவகுத்துவிடும்.

மேலும் வீட்டில், விளையாட்டுத் திடலில், நண்பர்களிடம் பேசுகையில், காதலிக்குக் கவிதை எழுதுகையில் தாய்மொழித் தமிழ் வேண்டும். படிப்பதற்கு மட்டும் ஆங்கிலம் வேண்டும் என்றால் அது எவ்வளவு முரண்பாடான மணப்போக்கு? மொழி என்பது கல்வி சார்ந்த பிரச்னை மட்டுமல்ல. அம்மொழி பேசுகிற இனத்தின் நாகரிகம், பண்பாடு, கலாச்சாரம் ஆகியவற்றைப் பிரதிபலிப்பதுமாகும். அந்த வகையில் ஆங்கில மொழியின் ஆதிக்கத்தை வளரவிட்வது, பாரம்பரியம் மிக்க பழமைவாய்ந்த நமது தமிழர் நாகரிகத்தையும் பண்பாட்டையும் கலாச்சாரத்தையும் நாமே குழிதோண்டிப் புதைப்பதற்குச் சமம்.

இந்தச் சிந்தனையின் அடிப்படையில்தான் தாகூர் தனது கீதாஞ்சலில் கவிதை நூலை, தாய்மொழியான வங்காள மொழியிலேயே முதன்முதலில் எழுதினார். காந்தியடிகளும் தனது சத்திய சோதனையை குஜராத்தி மொழியிலேயே படைத்தார். 1956-ம் ஆண்டில் இந்தியா மொழிவாரி மாநிலங்களாக பிரிக்கப்பட்டதும் இந்த உணர்வின் அடிப்படையில்தான்.

ஆங்கிலத்தில் படித்தால்தான் அதிமேதாவிகளாக உருவாக முடியும் என்கிற மாயை சிலரால் திட்டமிட்டே உருவாக்கப்பட்டு அதே தவறான கருத்து மக்களிடமும் நிரம்பி உள்ளது.

அறிவியல் அறிஞர்களான அப்துல்கலாம், வ.செ.குழந்தைசாமி, மு.அனந்தகிருஷ்ணன், ஆதிசேஷைய்யா, மருத்துவர் பி.ராமூர்த்தி, ச.முத்துக்குமரன் போன்றவர்கள் சாதாரண கிராமத்துப் பள்ளிக்கூடங்களீல் படித்து உயர்நிலைக்கு வந்தவர்கள்தான். அவர்கள் பெரும் சாதனையாளர்களாக உருவாவதை எந்த விதத்திலும் தமிழ்வழிக் கல்வி பாதிக்கவில்லை. மாறாக வளர்த்திருக்கிறது.

இன்னும் ஓர் ஆச்சரியமான செய்தி என்னவென்றால், தமிழ் இலக்கணமானது கணிப்பொறிக்குரிய கணிதத் தன்மையோடு ஒத்துப்போகிறதாம். இது வேகமாக வளர்ந்து வரும் கணினி யுகம் என்பதால் நாளை உலகத்துக் கணிப்பொறிகலெல்லாம் நமது தாய்த் தமிழே அதிக செல்வாக்குப் பெற்றிருக்கப் போகிறது என்பதில் சந்தேகமில்லை.

தொடக்கக் கல்வி, தாய்மொழி வழியாகவே கொடுக்கப்பட வேண்டும் என்பதே உலக உளவியல் அறிஞர்கள் பலரின் ஒருமித்த கருத்து. காந்தியடிகள் கூட கல்வி, உளவியல்படி தாய்மொழியில் நல்ல அடித்தளம் அமைத்தால்தான், பிற மொழியறிவு கைகூடும் என்கிறார். முதல் வகுப்பு முதல் பள்ளி இறுதி வகுப்பு முடிய தாய்மொழியே பாடமொழியாகவும், பத்தாம் வகுப்பிற்குப் பிறகே பிற மொழியைக் கற்க வேண்டும் என்றே சொன்னார்.

முன்பொருமுறை வெளியான உச்ச நீதிமன்ற தீர்ப்பும், தொடக்கக் கல்வி அவரவர் தாய்மொழியிலேயே இருக்க வேண்டும் என்று வலியுறுத்துகிறது. நிலைமை இப்படி இருக்க, தாய்த் தமிழ் வழிக் கல்வியை அழித்துவிடுவது போன்று மெட்ரிகுலேஷன் அனுதாபிகள் கருத்துச் சொல்லி வருவது கண்டிக்கத்தக்கது.

ஆங்கிலத்தைக் காதலிப்பவர்கள் இன்று நீதிமன்றங்களில் ஏறி, தமிழைச் சிறைக்குள் தள்ள கங்கணம் கட்டிக்கொண்டு செயல்படுகிறார்கள். அவர்களுக்குச் சில அரசியல்வாதிகள், வக்கீலாக வாதாட முடிவெடுத்துச் செயல்படுவதுதான் வேதனையிலும் வேதனை.
- எல்.பிரைட், சிவகங்கை



வாசகர் கருத்து
முதல் நபராக கருத்து தெரிவியுங்கள்!
உங்கள் கருத்தைப் பதிவு செய்ய
Login via Noolveli:
New to Noolveli ?
(Press Ctrl+g or click this   to toggle between English and Tamil)