பதிவு செய்த நாள்

06 டிச 2017
17:33
ஆட்டோபயோகிராஃபி ஆஃப் ஜான் ஸ்டூவர்ட் மில்

 மேற்கத்திய தத்துவ உலகில் மிகப்பெரிய மேதை. குழந்தைப்பருவத்திலிருந்தே அவருக்கு கிரேக்கம்,இலக்கியம்,தத்துவம்... போன்ற அறிவார்ந்த விஷயங்கள் பெற்றோர்களால் வலுக்கட்டாயமாகக் கற்றுக்கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது; திணிக்கப்பட்டிருக்கிறது.
வயதுக்கு மிஞ்சிய அறிவுடன் படு சுட்டியாக வளர்கிறார். ஆனால், ஒரு போதும் அவரால் மகிழ்ச்சியை சுவைக்க இயலவில்லை. அவர் கற்றவையெல்லாம் கடைசியாக தற்கொலை முயற்சிக்கும் ,நரம்பு பாதிப்பிற்கும்தான் இட்டுச் சென்றிருக்கிறது.
ஜானின் வாழ்க்கையை கண்ணீர் மல்க வாசித்தபோது ஒன்று தெளிவாகிறது. குழந்தையாக இருந்த போது தன் வயதுடைய சிறுவர்களுடன் ஒருபோதும் அவர் விளையாடவே இல்லை .குழந்தைப்பருவம் முழுவதும் புத்தகங்களைப் படிப்பதிலும, அறிவை மேம்படுத்துவதிலும் மட்டுமே கழிந்திருக்கிறது .இது அவரை உலகம் போற்றும் ஒரு மேதையாக உருவாக்கியிருந்தாலும் ,இன்னொரு பக்கம் மகிழ்ச்சியற்ற மனிதனாக,நரம்பு கோளாறுள்ள நோயாளியாக மாற்றியிருக்கிறது .
விளையாடாவிட்டால் குழந்தைகள் மகிழ்ச்சியாக இருப்பதற்கான வாய்ப்புகள் குறைவு. அதே நேரத்தில் குழந்தைகள் விளையாட விரும்பினாலும் அதற்கான சூழலோ,இடமோ இல்லாத ஒரு வாழ்க்கையைத்தான் நாம் இன்றைக்கு உருவாக்கியிருக்கிறோம்.
வரும் காலத்தில் நிறைய மேதைகள் இருப்பார்கள். இதுவும் சந்தேகம்தான். புத்தகம் படிக்கும் எல்லோரும் மேதையாகிவிட முடியாது. ஆனால்,மகிழ்ச்சியான மனிதர்கள் இருக்க மாட்டார்கள்.
- அல்யோஷா

மேலும்



வாசகர் கருத்து
முதல் நபராக கருத்து தெரிவியுங்கள்!
உங்கள் கருத்தைப் பதிவு செய்ய
Login via Noolveli:
New to Noolveli ?
(Press Ctrl+g or click this   to toggle between English and Tamil)